Blog van Levenskunst

Dit blog is een maandelijkse rubriek, waarin wij de actualiteit bespreken tegen het licht van het werk van Levenskunst.


De keerzijde van behoefte

100 onafhankelijk 01Komt een vrouw bij de dokter met de klacht ‘Dokter, ik heb steeds zo’n onbedwingbare behoefte om uit het raam te springen’. De dokter valt even stil en murmelt dan ‘Sorry, ogenblikje’, loopt naar de assistente en roept in de deuropening: ‘Saskia, wil je even in dit dossier aantekenen dat mevrouw voortaan vooruit betaalt?’
Behoeften. We hebben ze allemaal. Sommige behoeften zijn acuut en inherent aan het leven op aarde, zoals de behoefte aan zuurstof, voeding, water en slaap. Andere zijn zeer wenselijk. Wordt er niet voldaan aan zo’n behoefte, dan kan dat op termijn levensbedreigend zijn. Neem nu baby’s die niet worden gekoesterd en daar uiteindelijk aan kunnen doodgaan. Dan is er een categorie die te maken heeft met de algemene ‘condition humaine’. Zaken zoals bijvoorbeeld acceptatie, goedkeuring, controle, respect, bevestiging, waardering, erkenning of aanmoediging. Het zijn begrippen die de gemiddelde mens tamelijk normaal vindt maar waar we in ons leven behoorlijk op kunnen uitglijden. Daarom besteden wij hier in al onze workshops aandacht aan. Vaak zijn we er een leven lang op uit om onze behoeften bevredigd te zien, om pas vele jaren later tot de conclusie te komen dat ze voornamelijk te maken hebben met ons ego, dat die hunkering steeds aanwakkert. Maar er is nog een vierde categorie: een specifieke behoefte op basis van een thema of temperament. En dat is zo’n lastig te herkennen fenomeen omdat het een levenspatroon kan zijn geworden. Over die laatste categorie wil ik het hier eens hebben. En dan met name in relatie tot het door ons op het fanatieke af nagestreefde begrip ‘onafhankelijkheid’.

onafhankelijk

17-03-2019
 

Puzzelen voor gevorderden

puzzel2Binnenkort is het weer zover. Dan rollen we bijna van de Maand van de spiritualiteit het gemaskerd bal van het Carnaval binnen. Ik ben vóór serieus bewustzijnswerk en niet tégen Carnaval, begrijp me goed, maar wie is zich er eigenlijk van bewust dat het verschil tussen beide helemaal niet zo erg groot is als we denken? Om dat uit te leggen wil ik toch eens een blog wijden aan de misverstanden die de ronde doen over spiritualiteit. Ik hoor daar namelijk zo vaak verhalen over met een strekking die ik totaal niet meer herken. Dit begrip blijkt voor steeds meer mensen net als Carnaval een soort tijdelijke maskerade te zijn geworden. Van het Carnaval is dat logisch, daarna wacht het gewone leven weer. Maar ook na de Maand gaan we weer over naar business as usual. Er blijkt een ‘imago-ding’ van te zijn gemaakt, dat we van stal halen als het ons uitkomt en als het in het seizoen past. Menigeen heeft het begrip tevens gemodelleerd naar eigen smaak en behoefte en vult naar hartenlust een supermarktkarretje met interessante bezigheden. Sommige daarvan zijn inderdaad bruikbaar én aangenaam, maar het probleem is dat het proces vaak op dat niveau blijft steken. Internetsites beloven instant Nirvana als we maar meer van dít beoefenen en minder van dát tolereren. De vraag ‘hoe word ik een beter mens’ is leidend geworden, zie de uitpuilende zelfhulp-boekenmarkt. En nu dacht ik toch al in 2003 in mijn boek een definitie te hebben gegeven: Spiritualiteit is Besef van de Eenheid en van daaruit handelend. Maar dat totale besef is voor de mens in dit leven het voorlopige eindstation in het proces, niet een TomTom die de reiziger naar believen programmeert.

13-02-2019
 

De Silly Walks van het leven

sillyHumor, we beginnen het nieuwe jaar maar eens met een vrolijke noot. Het proces van bewustwording heeft humor nodig. Spiritualiteit en humor gaan hand in hand. Van mij mag je overal grappen over maken, zolang het maar niet is bedoeld om iemand te beschadigen. Zelfspot is de ultieme vorm, maar ook het lachwekkende van veel omstandigheden kunnen zien heeft een uiterst relativerende en ontspannende uitwerking. Humor is verwondering, het tegenover gestelde van controle. Ze is een fantastisch middel om de zaak eens van een kant te bezien die er meestal ook is. Maar we zijn dat de afgelopen decennia een beetje verleerd en graven ons liever in. Wie kent niet het liedje van Brigitte Kaandorp: Ik heb een heeeeeel zwaar leven. Sommigen mensen gebruiken dit zelfs als ringtone (…). In mijn jonge jaren heb ik aan cabaret gedaan. Ik ben er nog steeds gek op maar weet ook wanneer en tegen wie ik een grap kan maken in de praktijk. Je kunt grappen maken over het leven, maar ook over de dood. Dat laatste vinden wij soms gewaagd, maar wees nou eerlijk, de humor ligt ook letterlijk op straat. Kijk maar eens goed om je heen. Er is een boekje van de hand van gynaecoloog Mieke Kerkhof (what’s in a name) over waargebeurde anekdotes rond de dood, genaamd ‘Klaar is Kees’. Het begint met een foto van een verkeersbord ‘doodlopende weg’. De ondertekst ervan luidt: m.u.v. het crematorium. Maar de kroon spant toch wel de vraag van een uitvaartondernemer die nog zeer onlangs na een crematieplechtigheid aan een van de familieleden vroeg: ‘En … aan wie mag ik de korting voor een volgende uitvaart aanbieden?’

13-01-2019
 

De weg kwijt? Kies de gulden middenweg

santa fightDit blog gaat niet over extremisten of radicaal ontspoorde hooligans. Dit blog gaat over onszelf, de gewone mens, in een maatschappij die denkt resultaten te kunnen behalen als we maar flink de polen van een vraagstuk opzoeken. Het is goed dit tijdens het lezen in het achterhoofd te houden en te beseffen dat veel van de genoemde facetten in meer of mindere mate in ons allen aanwezig zijn. Natuurlijk, we worden niet gelijk behandeld. Natuurlijk, dit levert angst en woede op. Natuurlijk, mensen zijn op zoek naar houvast omdat instituties uiteen vallen of een zeepbel bleken te zijn. Om nog maar te zwijgen van de ontgoocheling wanneer we na een jaar of acht op 6 december uit de droom worden geholpen wat betreft de Sint en zijn behulpzame medemens. Ik heb de afgelopen periode eens een paar relevante artikelen uit kranten verzameld en ondanks de goede bedoelingen van betrokkenen word ik daar niet zo heel vrolijk van. In het algemeen valt mij op dat men polarisatie en paradox door elkaar haalt. Dat leidt tot zo’n merkwaardige stellingname dat die wel verwarring moet zaaien. Lees het citaat uit een al in 2009 uitgekomen rapport van de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling en je ziet waarom: ‘Polarisatie is constructief als het bijdraagt aan participatie en stabiliteit, en schadelijk als het die waarden ondermijnt.’ Ja, ben je er nog? Opgaan in het collectief van een groep vergroot je kansen op succes, volgens de geldende opinie. Dus: Polariseren is ‘in’, polderen is ‘uit’. Het grijze midden, wat moet je ermee? Uit angst gaan we om ons heen meppen. De botte bijl, het meest veelzijdige stukje gereedschap.

17-12-2018
 

Thuis zijn in het onbekende

novDeze kop is afkomstig van een bundel essays van Thijs Caspers (1980) over zoals hij het beschrijft ‘de kunst van het verdwalen in het onbekende’. Het is een tegendraads pleidooi in onzekere tijden en staat haaks op de manier waarop de maatschappij – dus wijzelf - onzekerheid te lijf gaat. Hij daagt de lezer uit oude zekerheden los te laten. Daarvoor hoef je helemaal niet, zoals hij, een reislustig bestaan te hebben. Het proces van bewustwording is al reis genoeg en biedt ons ruim voldoende aanknopingspunten om die uitdaging aan te gaan.
Krishnamurti schreef destijds - en hier moderniseer ik enigszins : Ken je je eigen angsten? Om je baan te verliezen. Om niet rond te kunnen komen. Voor wat de omgeving van je vindt. Om geen succesvol persoon te zijn. Angst voor pijn, ziekte of dood. Om nooit te weten wat liefde is. Om je kind of partner te verliezen. Voor verveling. Om niet te kunnen beantwoorden aan het beeld dat je van jezelf hebt gemaakt? Enz. enz. En hij vraagt: Wat doen wij ermee? Wij vluchten of bedenken iets dat de angst kan bedekken, zodat deze een tijdje uit beeld is. Met andere woorden: wij kleuren al die onzekerheden in. Vaak met sombere tinten – het was niks, het is niks en het zal ook nooit iets worden. Maar ook wel met optimistische kleuren uit de ruime kleurenwaaier die ons ter beschikking staat – als ik dit of dat doe of nalaat, misschien dan …?

17-11-2018
 
Pagina 1 van 5
Back to top