Dualiteit

Dualiteit betekent beide kanten van een medaille. We kennen allemaal het yin/yang-symbool: het wit gaat over in het zwart en vice versa. Dualiteit is eigenlijk eenheid maar ziet eruit als twee-heid. Die twee-heid bedenken wij zelf omdat wij hier op aarde over het algemeen alleen met tegenstellingen kunnen omgaan. Wij vergelijken graag en nemen daarmee een positie in: we willen beter, slimmer en leuker zijn dan anderen. Dat is natuurlijk veel comfortabeler dan minder goed, dommer of zelfs saaier dan iemand anders. Maar als de feiten zich aandienen, moeten we zien om te gaan met die verschillen als we vinden dat ze in ons nadeel uitvallen. We zijn in onze eigen valkuil getrapt en gaan de competitie aan. In de huidige maatschappij, maar ook in de geschiedenis, kunnen we allemaal zien wat vergelijken teweeg brengt: oorlog, discriminatie en onderdrukking van de ene groep ten opzichte van de andere groep. Maar kijk ook eens dichter bij huis. Daar verloopt het vaak net zo, alleen de schaal is anders. Het levert op zijn minst verwijdering op.

Plek innemen

Je plek innemen in de wereld van de dualiteit en het ontwikkelen van het ego is aanvankelijk noodzakelijk. Anders zijn we niet herkenbaar. We willen ook graag geaccepteerd worden door onze omgeving en spelen het spelletje met verve mee. We hebben echter niet door dat iedereen uniek is en vergelijken een zinloze bezigheid is.

Geboren worden – ons vestigen in de materie op aarde - is een bewuste keuze van het individu. Hier op aarde aangekomen, herinneren we ons niet meer wie we in oorsprong zijn en al evenmin wat we hier komen doen. Maar dat heeft een functie. Pas als we in staat zijn door de sluiers heen te breken, gaan we weer liefde voelen voor zowel de brandnetel als de zonnebloem. Beide zijn namelijk onderdeel van het geheel. Dan wordt ook onze bestemming duidelijk.

 

Terug naar Er doorheen